Kobie – Heksentraining. Met wat geluk op 10 november in de electronische schappen!

Ja, het is mijn bedoeling om dat voor elkaar te krijgen.

Het eerste e-boek van (wat ik hoop) de Kobie-serie is zo goed als klaar en kan wat mij betreft op 10 november van dit jaar nog klaar staan voor de hongerige e-readers!

Kobie boek 1 - heksentraining

Waar gaat dit boek over? Uiteraard over Kobie. Ze heeft al genoeg moeite met het leven omdat ze op school niet de snelste is. Ze is dol op boeken en heksen dus leest ze zich daarover helemaal suf – tot ze een bijzonder boek tegenkomt met de onweerstaanbare titel ‘Heksentraining’. Kobie is Kobie dus moet ze dat boek hebben.

‘Heksentraining’ blijkt meer in petto te hebben dan Kobie in eerste instantie verwacht. Vallende boeken en een ontvoering zijn maar een paar dingen die opeens Kobies leven heel interessant maken.

Wil je meer weten over dit boek over een jonge vrouw en een bijzonder boek? Lees dan (binnenkort) dit boek!

(Helaas laat de paperback nog even op zich wachten…)

Een jaar geleden dacht ik: “Doe eens gek.”

Ja. Op een paar dagen na is het een jaar geleden dat ik dacht: “Doe eens gek. Schrijf eens twee boeken tegelijk in een maand.”

Nou, het zijn geen twee boeken geworden in die maand maar ze zijn er. Bijna. Vorig jaar november startte ik met twee heksenboeken. Een Engels en een Nederlands. En het Nederlandse is zowat af!

Kobie boek 1 - heksentraining

Dit boek dus. Kobie – Heksentraining. Vandaag heb ik de laatste hand gelegd aan de correcties en wat daar nog meer bij komt kijken. Binnenkort hoop ik de tijd te vinden om de echte boeken in elkaar te gaan zetten. Dat is best nog een klusje dus het zal niet volgende week allemaal af zijn.

Ik ben in elk geval blij dat dit boek er bijna is!

 

Je hebt lezen en je hebt lezen…

Geloof het of niet maar schrijvers lezen. Ze lezen zelfs best veel, en ook heel vaak hetzelfde. Daar ben ik nu mee bezig.

Sinds een tijdje (welgesteld sinds november vorig jaar) ben ik bezig met een nieuw Nederlands boek. Waar het over gaat? Over een jonge vrouw die haar best doet eindelijk haar einddiploma te halen. Een aantal verrassingen gooien echter roet in het eten. Een van die verrassingen is een heel bijzonder boek dat haar leven een onverwachte wending geeft. (Verwachte wendingen zijn niet zo boeiend om over te schrijven.)

Laat ik vast een paar tipjes van de sluier oplichten die over dit boek hangt.

Tip 1: De omslag. (Dan weet je ook meteen hoe het boek heet.)

Kobie boek 1 - heksentraining

Tip 2: Het verhaal gaat over Kobie. Dat heb je misschien al ontdekt maar ik zet het er toch even bij anders heb ik maar 1 tip en dat is wat weinig.

“Goed, wat heeft dit met lezen te maken” denk je misschien. “En wanneer kan ik het lezen” denk je misschien daar achteraan.

Nou… voorlopig nog niet. Dat komt omdat ik het aan het lezen ben. Voor de zoveelste keer. Op dit moment ben ik het op mijn e-reader aan het lezen. Dat is toch anders dan met het programma waarmee ik het boek schrijf. Op de e-reader leest het anders, en op die manier kom ik achter vreemde dingen in de tekst die ik eerder nog niet had opgemerkt.

correctie 43

Ja, dit is de 43e correctie! Die heb ik gisteravond genoteerd (je ziet mogelijk wel wat hier niet klopt) en ik ben nog niet op de helft van het boek! Het zijn maar kleine dingen maar ze maken wel een verschil in leeservaring. Als mijn ogen over een zin struikelen dan zal dat met de ogen van andere lezers beslist ook gebeuren. En dat moeten we niet hebben. Het is tenslotte lezen, geen hindernisbaan voor je ogen.

)Mocht iemand interesse hebben in een hindernisbaan, laat het even weten. Bij voldoende aanmeldingen ga ik daar iets voor maken.(

Omdat ik niet enkel lees maar ook schrijf heb ik een plan voor de (nabije) toekomst. Een tweede boek over Kobie. Ik weet dat ik daar een klein risico mee neem want het kan zijn dat boek 1 totaal niet aanslaat, maar dat risico neem ik.

Verder in de toekomst moet ik ook nog een aantal keren een ander boek lezen en herlezen, maar dat is zover nog niet. Dat is nog niet eens helemaal afgeschreven. Ik bedoel dus dat ik het nog aan het schrijven ben, niet dat ik het in de prullenmand ga mikken. Leve de grappen en grollen van het Nederlands. Dat is een heel ander boek dan Kobie. Het gaat over een rechercheur die een aantal diefstallen van elektronisch componenten uit een zwaar beveiligde omgeving moet oplossen. Dat boek vordert gestaag. Als dat wat meer uit de verf is gekomen zal ik daar beslist meer over melden.

Dat was het voor deze ronde. Fijn weekend!

Paul

Het gereedschap van het vak. (The tools of the trade.)

Ik dacht: ik vertaal het maar even in het Engels. De Nederlandse titel kan wat verwarring oproepen. Hmm… omdat verwarring stichten eigenlijk wel een kwaliteit van me is haal ik misschien die Engelse vertaling weg en laat de tekst daarover hier staan. Dat maakt het nog verwarrender. Volgens mij ben ik lekker op dreef vanmorgen.

Oké, voorwaarts.

Het gereedschap van het vak

Wat bedoel ik hiermee? Welnu, luister en huiver (al is huiveren met de tegenwoordige warmte een vak apart, met z’n eigen gereedschap).

Kroontjespen en inktIk schrijf boeken. Grote verrassing, ik weet het. Daarvoor heb je schrijfmateriaal nodig. Omdat ik modern aangelegd ben (kijkt naar kroontjespen en verzameling potjes inkt…) doe ik dat met moderne middelen. Ja, juist. De vulpen! 😀

Geintje natuurlijk. Het gaat tenslotte om de verwarring.

Netbook – de moderniteit tegemoet

Om onderweg ook iets handigs te kunnen doen met tikwerk (wie heeft die vulpen gejat?) had ik ooit een netbook computertje.

Asus netbook
Asus EEE-PC

Echt een leuk en handig ding. Liep lekker lang op een accu, lichtgewicht en zo. Maar ja… netbook computertjes worden oud en langzamer, en onder het geweld van de nieuwere besturingssystemen was hier niet meer zo mee te werken, dus tijd voor een upgrade.

Intrede van een Lenovo Android tablet

Lenovo Android Tablet
Android Tablet

Dat was nogal wat. Een heel andere ervaring. Ook licht, nu weer snel en… om te schrijven toch niet optimaal. Schrijven is tegenwoordig meestal tikken en ik vond het niet zo geweldig om op een scherm te roffelen. Het voelde vreemd (ik ben old skool) en het scherm werd er ook niet mooier op.

Bluetooth keyboardDus een nieuwe investering.

Een Bluetooth keyboardje. Op zich niet veel mis mee. Ha, had ik je, hè? Het werkte goed, deed het ook best lang op een acculading maar het ding is wel errug klein.  Kabouter
Ik tik graag met mijn handen naast elkaar, niet over elkaar. Probeer dat maar eens: het valt vies tegen tenzij je een kabouter bent. Dus afwisselend met en zonder keyboardje gewerkt. Net niet optimaal.

Ik dus weer op zoek. Toch weer terug naar de netbooks? Die dingen zijn tenslotte wel erg grappig, en tegenwoordig waarschijnlijk ook weer klaar voor de nieuwste besturingssystemen.

Besturing van een computer

Ja, hallo, dit wordt niet te technisch he? Nee hoor. Iedereen weet wat MS Windows is, of Mac OS, of iOS. Deze of gene heeft zelfs van Linux gehoord. Veel erger wordt het niet.

Wel eens van ChromeOS gehoord? Dat is iets van Google. Een systeem dat gebaseerd is op de Chrome browser van Google. En daarvoor zijn complete computers ontwikkeld, om daarvan optimaal gebruik te maken. Ze heten Chromebooks.

chromebook
HP Chromebook

Ziet er net uit als een laptop, vind je niet? (Gewoon ja zeggen, dat is het makkelijkste.)

Op mijn werk hebben we deze apparaten. Klein, handig, vlot, licht, draaien 9 tot 12 uur op een accu, en heel voordelig. Ik ken mensen met Mac Airbook en zo apparaten die ook 12 uur uit een accu halen, maar het prijsverschil is zodanig dat een Chromebook veel beter bereikbaar is dan een McLuchtboek. Omdat die apparaten mij wel aanspreken heb ik er dus een aangeschaft. Deze kostte minder dan €200 en doet precies wat ik wil. Het ies niets om zware programma’s op te draaien maar Google Docs zit er standaard in, je kunt je documenten offline beschikbaar maken, dus je kunt daarmee alles doen zonder internetverbinding. En als er weer internet is wordt alles met losse handen naar je Google account gesynchroniseerd!

Ik heb inmiddels vele uren met het dingetje op het balkon gezeten om te schrijven en het bevalt me uitstekend. Een heel prettig toetsenbord, lichtgewicht (net iets meer dan een kilo) dus niet vervelend op schoot, en een mat scherm (iets wat de tablet niet heeft, die was buiten amper bruikbaar). Na al die uren buiten geeft de accu aan dat er nog voor ruim 6 uur stroom is. Ik heb een goed stukje gereedschap gevonden.

 

Een zomerboek vol indie-verhalen – en voor bijna niets!

Hier ben ik weer eens. Het is eigenlijk te warm om te zitten bloggen maar voor jullie doe ik zoiets.

Weet je dat er een dik e-boek is dat je voor bijna niets kunt bemachtigen?

Je kunt hier meer lezen over dit boek. 16 verhalen door verschillende auteurs van de Blacksheep Indie. Alles wat je moet doen (ja, ik zei al dat het voor bijna niets is) is lid worden van de Blacksheep Indie club. En dat kost niets behalve een beetje tijd. Join the club en klik HIER om lid te worden! En dan kun je onze bundel met zomerverhalen voor nop downloaden.

Veel plezier!

Paul

Boekreview. Misery van Stephen King.

MiseryMisery door Stephen King
Waardering: 5 of 5 stars

Wat een bijzonder boek. Ik ben nooit een fan geweest van Stephen King, maar dit boek, net als ‘De ogen van de draak’ zijn toch wel briljante producties.
Als je van onverwachte wendingen houdt zit je met dit boek goed. Aan het eind is er de nodige moord en doodslag en zelfs daar weet je niet eens precies wat er wel en niet gebeurt.

Aanrader als je van dit soort boeken houdt.

Vind hier al mijn reviews

Het eind van een verhaal dat begon in november 2017.

Het is gebeurd. Gelukt.

Vorig jaar november begon ik aan Nanowrimo met 2 verhalen, een Engels en een Nederlands. Het Engelse is al een tijdje ‘af’. Vandaag heb ik virtueel ‘Einde’ onder het Nederlandse verhaal gezet. Het staat er niet echt, hoor.

Waarom geen einde? Is het eind zoek?

O, zeker niet. Het verhaal is klaar en wacht nu op bewerking en andere akelige dingen, maar mijn plan is om hier minstens één vervolg op te schrijven. Daarom is de laatste zin in het verhaal beslist geen einde.

Heks op bezem

Mocht je nog niet weten wat dit voor een boek is: het is een young/new adult boek over een moderne, jonge vrouw die opeens ontdekt dat heksen echt bestaan. Meer ga ik er nog niet over vertellen, behalve dat de hoofdpersoon Kobie heet.

Dit verhaal was een heel avontuur, een soms ingewikkelde reis. De hoofdpersoon, Kobie, kon in het begin niet zo goed duidelijk maken wie ze was. Daar krijg ik nog een hoop werk mee want door de hoofdstukken heen veranderde er nogal wat. Nu, aan het eind, weet ik pas wie ze is, en dat ga ik door het hele boek heen aanpassen. Voorlopig blijft Kobie nu even liggen. Even wat afstand nemen tot het verhaal, zodat ik er weer fris tegenaan kijk.

Het is niet de eerste keer dat het verhaal ‘stil’ ligt. In het afgelopen half jaar heb ik er vaak genoeg een pauze in gemaakt om over dingen na te denken. Dat heeft, volgens mij, wel vruchten afgeworpen. Uiteindelijk zijn het wel de lezers die hier het laatste woord hebben, maar die zijn nog niet aan de beurt!

 

Hier is weer eens een schrijfsel van mijn kant.

Wat is er zoal gebeurd en aan de gang in het leven van een schrijver?

Een nieuw plaatje

Misschien heb je het al gezien: de afbeelding boven aan het de website is veranderd. Het is een eigen plaatje geworden, met eigen toebehoren, eigen tekst en eigen… ja, eigenlijk eigen van alles. Het werd tijd om daar eens wat aan te doen en omdat ik nu even tijd had heb ik er wat aan gedaan. 🙂

Wat wordt er geschreven?

Ja, schrijven, daar gaat het tenslotte om hier. Dat gebeurt dan ook. Ik ben volop bezig met “Kobie”. Wie Kobie is? Dat is de heldin in een nieuw boek. Ze krijgt een aantal avonturen voor haar kiezen die ze niet had verwacht. Ook haar moeder heeft een verrassing voor Kobie in petto. Het boek schiet ondertussen lekker op, ik zit bijna aan de 64.000 woorden (ja, daar gaat-ie weer met zijn woorden). Dat is dik 180 bladzijden. Het lijkt een boek te worden dat heel geschikt is voor de zogenaamde ‘young adult’ markt, maar ik hoop dat iedereen van dit boek gaat smullen.

Als het een beetje wil dan zou dit boek wel eens een vervolg kunnen krijgen. Dat idee is nogal wat voor mij; normaal gesproken weet ik dat niet van tevoren maar hier zie ik wel heel wat mogelijkheden. Durf ik over een serie te denken? Nou… weet je…. dat verklap ik nog maar even niet!

Wat wordt er gelezen?

leesboekMomenteel ben ik bezig aan ‘Misery’ van Stephen King. Dit boek bleef in mijn laatste vakantie aan mijn vingers hangen (nee, ik heb het netjes gekregen, boeken jatten doen we hier niet).

Ik ben er aardig van onder de indruk. Als je het niet kent en je wilt verrast worden, dan is dit een aanrader!

Wat wordt er verder nog gedaan?

dode plantIk geef toe dat het niet fraai is, maar ik heb een plant om zeep geholpen. Zonder veel moeite trouwens, ik heb daar wel aanleg voor. Het was trouwens niet deze. Waarschijnlijk wordt het slachtoffer vervangen door een onverwoestbare namaakversie. Soms moet je eens wat proberen, en dit probeersel heeft het gehad…

Zo, dat was het even voor deze ronde. Ik meld me wel weer als er iets te melden is. Geniet intussen van het mooie weer dat in rap tempo om zich heen grijpt!

Paul

En toen was het laatste anker opeens weg.

Vorige week is mijn vader overleden. Nee, niet onverwachts, al was het toch wel plotseling. Hij was 94 en al lang niet meer ‘bij de tijd’.

Voor mij was het bijzonder te ervaren hoeveel ik opeens over mijn vader nadacht. Toen hij er nog was, fysiek in elk geval, was dat eigenlijk ‘gewoon’, en zo hoort het ook. AnkerHij was het laatste ‘anker naar het thuis van vroeger’, zoals ik het nu noem, voor mijn zus en mij.

En vorige week verdween dat anker. Hield het zomaar op te bestaan. We wisten dat het zou gebeuren op die leeftijd. We wisten ook dat het voor iedereen beter zou zijn, want mijn vader had geen kwaliteit van leven meer, ongeacht hoezeer de verpleging in het verzorgingstehuis hun best voor hem deed. Het drong niet meer altijd tot hem door.

Het is niet mijn bedoeling om mijn verdriet om het verlies van mijn vader hier weg te drukken, of om dat juist enorm op te blazen.

Het bijzondere (voor mij in elk geval) van mijn vader was dat hij totaal niet van boeken lezen hield, maar wel altijd graag hoorde over mijn schrijven, mijn boeken en alles wat daarmee te maken had. Hij wilde zelfs een van mijn boeken hebben, om dat in het tehuis trots aan iedereen te kunnen laten zien. Ik geloof niet dat hij er iets uit gelezen heeft. Zijn ogen waren daar al te slecht voor. En toch ben ik blij dat hij dat boek had. Dat mijn schrijverij iets voor hem betekende.

Er is echter iets dat ik me op een zijspoor van mijn gedachten afvraag. En dat is: gaat mijn manier van schrijven door deze gebeurtenis veranderen? Dit vroeg ik me vandaag al een paar keer af en momenteel kan ik daar totaal geen zinnig antwoord op geven. Ik vermoed dat enkel de tijd het zal leren.Situatie gewijzigd Tot dat inzicht komt ga ik door met schrijven – maar de komende dagen, weken of zelfs maanden wel met een heel ander gevoel. Het gevoel dat een belangrijk iemand verdwenen is.

(Echt weg is hij natuurlijk nooit, net als mijn moeder.)