Blog

Het gereedschap van het vak. (The tools of the trade.)

Ik dacht: ik vertaal het maar even in het Engels. De Nederlandse titel kan wat verwarring oproepen. Hmm… omdat verwarring stichten eigenlijk wel een kwaliteit van me is haal ik misschien die Engelse vertaling weg en laat de tekst daarover hier staan. Dat maakt het nog verwarrender. Volgens mij ben ik lekker op dreef vanmorgen.

Oké, voorwaarts.

Het gereedschap van het vak

Wat bedoel ik hiermee? Welnu, luister en huiver (al is huiveren met de tegenwoordige warmte een vak apart, met z’n eigen gereedschap).

Kroontjespen en inktIk schrijf boeken. Grote verrassing, ik weet het. Daarvoor heb je schrijfmateriaal nodig. Omdat ik modern aangelegd ben (kijkt naar kroontjespen en verzameling potjes inkt…) doe ik dat met moderne middelen. Ja, juist. De vulpen! 😀

Geintje natuurlijk. Het gaat tenslotte om de verwarring.

Netbook – de moderniteit tegemoet

Om onderweg ook iets handigs te kunnen doen met tikwerk (wie heeft die vulpen gejat?) had ik ooit een netbook computertje.

Asus netbook
Asus EEE-PC

Echt een leuk en handig ding. Liep lekker lang op een accu, lichtgewicht en zo. Maar ja… netbook computertjes worden oud en langzamer, en onder het geweld van de nieuwere besturingssystemen was hier niet meer zo mee te werken, dus tijd voor een upgrade.

Intrede van een Lenovo Android tablet

Lenovo Android Tablet
Android Tablet

Dat was nogal wat. Een heel andere ervaring. Ook licht, nu weer snel en… om te schrijven toch niet optimaal. Schrijven is tegenwoordig meestal tikken en ik vond het niet zo geweldig om op een scherm te roffelen. Het voelde vreemd (ik ben old skool) en het scherm werd er ook niet mooier op.

Bluetooth keyboardDus een nieuwe investering.

Een Bluetooth keyboardje. Op zich niet veel mis mee. Ha, had ik je, hè? Het werkte goed, deed het ook best lang op een acculading maar het ding is wel errug klein.  Kabouter
Ik tik graag met mijn handen naast elkaar, niet over elkaar. Probeer dat maar eens: het valt vies tegen tenzij je een kabouter bent. Dus afwisselend met en zonder keyboardje gewerkt. Net niet optimaal.

Ik dus weer op zoek. Toch weer terug naar de netbooks? Die dingen zijn tenslotte wel erg grappig, en tegenwoordig waarschijnlijk ook weer klaar voor de nieuwste besturingssystemen.

Besturing van een computer

Ja, hallo, dit wordt niet te technisch he? Nee hoor. Iedereen weet wat MS Windows is, of Mac OS, of iOS. Deze of gene heeft zelfs van Linux gehoord. Veel erger wordt het niet.

Wel eens van ChromeOS gehoord? Dat is iets van Google. Een systeem dat gebaseerd is op de Chrome browser van Google. En daarvoor zijn complete computers ontwikkeld, om daarvan optimaal gebruik te maken. Ze heten Chromebooks.

chromebook
HP Chromebook

Ziet er net uit als een laptop, vind je niet? (Gewoon ja zeggen, dat is het makkelijkste.)

Op mijn werk hebben we deze apparaten. Klein, handig, vlot, licht, draaien 9 tot 12 uur op een accu, en heel voordelig. Ik ken mensen met Mac Airbook en zo apparaten die ook 12 uur uit een accu halen, maar het prijsverschil is zodanig dat een Chromebook veel beter bereikbaar is dan een McLuchtboek. Omdat die apparaten mij wel aanspreken heb ik er dus een aangeschaft. Deze kostte minder dan €200 en doet precies wat ik wil. Het ies niets om zware programma’s op te draaien maar Google Docs zit er standaard in, je kunt je documenten offline beschikbaar maken, dus je kunt daarmee alles doen zonder internetverbinding. En als er weer internet is wordt alles met losse handen naar je Google account gesynchroniseerd!

Ik heb inmiddels vele uren met het dingetje op het balkon gezeten om te schrijven en het bevalt me uitstekend. Een heel prettig toetsenbord, lichtgewicht (net iets meer dan een kilo) dus niet vervelend op schoot, en een mat scherm (iets wat de tablet niet heeft, die was buiten amper bruikbaar). Na al die uren buiten geeft de accu aan dat er nog voor ruim 6 uur stroom is. Ik heb een goed stukje gereedschap gevonden.

 

Een zomerboek vol indie-verhalen – en voor bijna niets!

Hier ben ik weer eens. Het is eigenlijk te warm om te zitten bloggen maar voor jullie doe ik zoiets.

Weet je dat er een dik e-boek is dat je voor bijna niets kunt bemachtigen?

Je kunt hier meer lezen over dit boek. 16 verhalen door verschillende auteurs van de Blacksheep Indie. Alles wat je moet doen (ja, ik zei al dat het voor bijna niets is) is lid worden van de Blacksheep Indie club. En dat kost niets behalve een beetje tijd. Join the club en klik HIER om lid te worden! En dan kun je onze bundel met zomerverhalen voor nop downloaden.

Veel plezier!

Paul

Boekreview. Misery van Stephen King.

MiseryMisery door Stephen King
Waardering: 5 of 5 stars

Wat een bijzonder boek. Ik ben nooit een fan geweest van Stephen King, maar dit boek, net als ‘De ogen van de draak’ zijn toch wel briljante producties.
Als je van onverwachte wendingen houdt zit je met dit boek goed. Aan het eind is er de nodige moord en doodslag en zelfs daar weet je niet eens precies wat er wel en niet gebeurt.

Aanrader als je van dit soort boeken houdt.

Vind hier al mijn reviews

Het eind van een verhaal dat begon in november 2017.

Het is gebeurd. Gelukt.

Vorig jaar november begon ik aan Nanowrimo met 2 verhalen, een Engels en een Nederlands. Het Engelse is al een tijdje ‘af’. Vandaag heb ik virtueel ‘Einde’ onder het Nederlandse verhaal gezet. Het staat er niet echt, hoor.

Waarom geen einde? Is het eind zoek?

O, zeker niet. Het verhaal is klaar en wacht nu op bewerking en andere akelige dingen, maar mijn plan is om hier minstens één vervolg op te schrijven. Daarom is de laatste zin in het verhaal beslist geen einde.

Heks op bezem

Mocht je nog niet weten wat dit voor een boek is: het is een young/new adult boek over een moderne, jonge vrouw die opeens ontdekt dat heksen echt bestaan. Meer ga ik er nog niet over vertellen, behalve dat de hoofdpersoon Kobie heet.

Dit verhaal was een heel avontuur, een soms ingewikkelde reis. De hoofdpersoon, Kobie, kon in het begin niet zo goed duidelijk maken wie ze was. Daar krijg ik nog een hoop werk mee want door de hoofdstukken heen veranderde er nogal wat. Nu, aan het eind, weet ik pas wie ze is, en dat ga ik door het hele boek heen aanpassen. Voorlopig blijft Kobie nu even liggen. Even wat afstand nemen tot het verhaal, zodat ik er weer fris tegenaan kijk.

Het is niet de eerste keer dat het verhaal ‘stil’ ligt. In het afgelopen half jaar heb ik er vaak genoeg een pauze in gemaakt om over dingen na te denken. Dat heeft, volgens mij, wel vruchten afgeworpen. Uiteindelijk zijn het wel de lezers die hier het laatste woord hebben, maar die zijn nog niet aan de beurt!

 

Hier is weer eens een schrijfsel van mijn kant.

Wat is er zoal gebeurd en aan de gang in het leven van een schrijver?

Een nieuw plaatje

Misschien heb je het al gezien: de afbeelding boven aan het de website is veranderd. Het is een eigen plaatje geworden, met eigen toebehoren, eigen tekst en eigen… ja, eigenlijk eigen van alles. Het werd tijd om daar eens wat aan te doen en omdat ik nu even tijd had heb ik er wat aan gedaan. 🙂

Wat wordt er geschreven?

Ja, schrijven, daar gaat het tenslotte om hier. Dat gebeurt dan ook. Ik ben volop bezig met “Kobie”. Wie Kobie is? Dat is de heldin in een nieuw boek. Ze krijgt een aantal avonturen voor haar kiezen die ze niet had verwacht. Ook haar moeder heeft een verrassing voor Kobie in petto. Het boek schiet ondertussen lekker op, ik zit bijna aan de 64.000 woorden (ja, daar gaat-ie weer met zijn woorden). Dat is dik 180 bladzijden. Het lijkt een boek te worden dat heel geschikt is voor de zogenaamde ‘young adult’ markt, maar ik hoop dat iedereen van dit boek gaat smullen.

Als het een beetje wil dan zou dit boek wel eens een vervolg kunnen krijgen. Dat idee is nogal wat voor mij; normaal gesproken weet ik dat niet van tevoren maar hier zie ik wel heel wat mogelijkheden. Durf ik over een serie te denken? Nou… weet je…. dat verklap ik nog maar even niet!

Wat wordt er gelezen?

leesboekMomenteel ben ik bezig aan ‘Misery’ van Stephen King. Dit boek bleef in mijn laatste vakantie aan mijn vingers hangen (nee, ik heb het netjes gekregen, boeken jatten doen we hier niet).

Ik ben er aardig van onder de indruk. Als je het niet kent en je wilt verrast worden, dan is dit een aanrader!

Wat wordt er verder nog gedaan?

dode plantIk geef toe dat het niet fraai is, maar ik heb een plant om zeep geholpen. Zonder veel moeite trouwens, ik heb daar wel aanleg voor. Het was trouwens niet deze. Waarschijnlijk wordt het slachtoffer vervangen door een onverwoestbare namaakversie. Soms moet je eens wat proberen, en dit probeersel heeft het gehad…

Zo, dat was het even voor deze ronde. Ik meld me wel weer als er iets te melden is. Geniet intussen van het mooie weer dat in rap tempo om zich heen grijpt!

Paul

En toen was het laatste anker opeens weg.

Vorige week is mijn vader overleden. Nee, niet onverwachts, al was het toch wel plotseling. Hij was 94 en al lang niet meer ‘bij de tijd’.

Voor mij was het bijzonder te ervaren hoeveel ik opeens over mijn vader nadacht. Toen hij er nog was, fysiek in elk geval, was dat eigenlijk ‘gewoon’, en zo hoort het ook. AnkerHij was het laatste ‘anker naar het thuis van vroeger’, zoals ik het nu noem, voor mijn zus en mij.

En vorige week verdween dat anker. Hield het zomaar op te bestaan. We wisten dat het zou gebeuren op die leeftijd. We wisten ook dat het voor iedereen beter zou zijn, want mijn vader had geen kwaliteit van leven meer, ongeacht hoezeer de verpleging in het verzorgingstehuis hun best voor hem deed. Het drong niet meer altijd tot hem door.

Het is niet mijn bedoeling om mijn verdriet om het verlies van mijn vader hier weg te drukken, of om dat juist enorm op te blazen.

Het bijzondere (voor mij in elk geval) van mijn vader was dat hij totaal niet van boeken lezen hield, maar wel altijd graag hoorde over mijn schrijven, mijn boeken en alles wat daarmee te maken had. Hij wilde zelfs een van mijn boeken hebben, om dat in het tehuis trots aan iedereen te kunnen laten zien. Ik geloof niet dat hij er iets uit gelezen heeft. Zijn ogen waren daar al te slecht voor. En toch ben ik blij dat hij dat boek had. Dat mijn schrijverij iets voor hem betekende.

Er is echter iets dat ik me op een zijspoor van mijn gedachten afvraag. En dat is: gaat mijn manier van schrijven door deze gebeurtenis veranderen? Dit vroeg ik me vandaag al een paar keer af en momenteel kan ik daar totaal geen zinnig antwoord op geven. Ik vermoed dat enkel de tijd het zal leren.Situatie gewijzigd Tot dat inzicht komt ga ik door met schrijven – maar de komende dagen, weken of zelfs maanden wel met een heel ander gevoel. Het gevoel dat een belangrijk iemand verdwenen is.

(Echt weg is hij natuurlijk nooit, net als mijn moeder.)

 

Wat er zoal te beleven is in schrijfland, en nog wat

Beste lezer,

Het lijkt alsof ik geen bliksem uitvoer. Technisch klopt dat, want uitvoeren is ook exporteren en dat doe ik echt niet. Ik zou niet weten wat ik zou moeten exporteren. Misschien is geitenkaas iets. O nee, dat moet je hier importeren, hè?

geitenkaas
Geitenkaas

Nou, toch ben ik bezig, hoe ongelofelijk het ook klinkt. Om te beginnen even een ‘wapenfeit’: gisteren heb ik de halve marathon gewandeld, in Egmond aan Zee. Daarvoor had ik een sponsorpagina opgezet bij het reumafonds en ik ben trots te mogen zeggen dat er een prachtig bedrag is gedoneerd. Mijn enorme dank aan iedereen die me hiermee een hart onder de riem heeft gestoken (en zere voeten heeft bezorgd maar dat was maar tijdelijk 😉 ). Enorme dank gaat uit naar The BlackSheepIndie, die me een enorme boost hebben gegeven. 🙂

Verder… misschien weet je nog dat ik ooit eens een kinderboek heb geschreven. Charisma, de jonge heks. Toendertijd heb ik jaren (letterlijk!) gestoken in het vinden van iemand die voor dat boek tekeningen wilde maken. Ik heb een aantal tekenaars gevonden maar die haakten telkens na een aantal maanden af en dat is, op z’n zachtst gezegd, niet erg leuk. Maar! HoeraDaar is nu verandering in gekomen! Iemand is volop tekeningen aan het maken! Jippie en hoera alom, al is dat amper genoeg lof om te tuiten!

Er gaat dus ooit een nieuwe versie van Charisma uitkomen met echte tekeningen. Om je een indruk te geven laat ik er hier een zien. Niet verder vertellen hoor!

Charisma 4

Geweldig toch? 😀

Tenslotte kan ik melden dat ik Kobie weer opgepakt heb. Wie Kobie is? Dat is een hoofdpersoon uit het Nederlandse Nanowrimo-verhaal van vorig jaar. Dat ging een tijd heel hard en opeens liep ik tegen een blokkade aan. Ik wist waar het verhaal heen moest maar hoe ik daar moest komen… echt een raadsel met turbo. Een paar dagen geleden kreeg ik een idee, ging als een malle aan het schrijven en… vandaag gebeurde er iets in het verhaal waar ik van opkeek. Dat gebeurt wel vaker hoor; dan schrijf ik iets heel anders dan wat ik in mijn hoofd heb. Het verhaal heeft het tenslotte voor het zeggen, ik lever enkel de vingertjes.

Nou, dat was ‘m weer even voor vandaag. Fijne dag nog en tot de volgende keer!

Ergens moet de kneep zitten

Beste lezer,

Waar zit ‘m de kneep? En wat is die kneep eigenlijk?

De kneep is ‘het scharnier’ van een gebonden boek. Omdat een plaatje vaak helpt krijg je hier een plaatje. Van de kneep:

kneep

Zo, is dat alvast duidelijk. Niet meer vergeten.

Nu waarom deze omhaal van woorden en een plaatje nodig is. De reden is De Kneep. De Kneep is de naam van een groep regionale schrijvers uit het Land van Cuijk en omstreken. Waarom dat belangrijk is? Nou, bijvoorbeeld omdat ik bij die groep schrijvers hoor. En onderhand nog belangrijker: de schrijvers en schrijfsters van De Kneep hebben de pennen ineen geslagen en met vereende krachten een boek bij elkaar geschreven. Een boek vol verhalen en gedichten over de natuur in de wijdste zin van het woord.

Schrijven als tweede natuur

En zo ziet dat eruit. Voorlopig.  ’t Is een plaatje. En dat letterlijk, want het boek is pas vanaf 10 maart 2018 te koop dus alles wat ik nu kan laten zien is dit plaatje. Daarom is het een plaatje.

Ja. Want je wilt natuurlijk weten of ik ook een bijdrage heb geleverd aan dit boek. Het antwoord heb je dus bij deze. Ik heb een kort verhaal geschreven dat in dit boek verschijnt.

Zo, zijn jullie allemaal weer op de hoogte van het reilen en boekenzeilen.

Alvast een fijn weekend!

Paul

Ontmoeting met de molenaar. Geloof het of niet!

Het is echt gebeurd. Als je ‘Zonnewereld, Schaduwwereld‘ hebt gelezen dan weet je pas echt wat dit betekent. Vanmorgen heb ik De Molenaar ontmoet.

Ik geef toe dat dit niet de eerste keer was maar het is toch altijd leuk.

Overhandiging bij de molen

Vandaag heb ik een gedrukt exemplaar van het boek overhandigd aan de molenaar van onze plaatselijke molen. Daar heb ik veel informatie over molens gekregen dus vond ik dat wel zo netjes.

Stefan en Bianca, hartstikke bedankt!

Wie gaat er mee naar de Schaduwwereld?

Het boek is er!

Ben je niet bang? Heb je lef? Zie je het wel zitten om wat enge dingen mee te maken?

Zonnewereld, Schaduwwereld is vanaf nu te koop. Als e-boek bij The BlackSheep Indie, en als paperback bij MijnBestseller.

De papieren uitgave gaat ook bij Bol.com verschijnen maar dat duurt nog even. Computers, he, dat gaat allemaal niet zo snel. 😉

Andere e-bookwinkels volgen over een tijdje!

 

Als je wilt weten wat boek-blogster Veronique Jansen van dit boek vond kun je dat op haar website nalezen. Ik haal even brutaal aan:

Het is beeldend geschreven en dit komt vooral tot uiting bij de beschrijving van de vreemde wezens. Hier komt de fantasie van Paul tot leven.

Snel lezen dus! 🙂