Blog

Een vervolg op “Hilda de brutale heks”!

Beste lezer,

Het heeft een tijd geduurd maar hier is de omslag van het beloofde vervolg op “De brutale heks”. Met trots presenteer ik de afbeelding bij “Sneeuwwitje herzien”, boek 2 in de serie.

Sneeuwwitje herzien

Volgende week komt op deze website het eerste hoofdstuk van het nieuwe boek te staan, gratis en voor niets!

De reis van de Mimosa

Beste lezer,

Het gaat gebeuren. Of eigenlijk is het al aan het gebeuren: ik ben begonnen met het in het nederlands herschrijven (ik kan dit niet vertalen noemen, daarvoor zit er teveel werk in) van mijn engelse boek over het zwarte schip de Mimosa.

Er zal nog wel heel wat water naar de zee stromen voordat het boek klaar is, maar ik heb er zin en plezier in, en mijn editor is al gewaarschuwd!

Zoals ik al eerder schreef is de Mimosa een humoristische Science Fiction in de trant van Douglas Adams. De titel van het boek zal ‘De reis van de Mimosa’ worden. Volgens mij is dit een van de weinige boeken met een schip als ‘hoofdpersoon’.

🙂

Science fiction in alle vormen

Beste lezer,

Geen paniek
Ik vraag me af waar men het meest behoefte aan heeft in lezersland. Ik heb op dit moment twee verhalen op het oog om te schrijven, één is een vertaling van een engels boek dat ik heb geschreven (een komische science fiction in de trant van Douglas Adams’ Transgalactisch Liftershandboek), en de andere is een mogelijk vervolg op “Gezocht: Held“.

Durft iemand een uitspraak te doen wat hij of zij het liefste zou lezen? Ik ben een en al oor!

Reizend door de mist…

Beste lezer,

Een hele tijd terug reed ik naar huis door een dik pak mist. Het ging allemaal niet zo snel, want mist is tenslotte verraderlijk – je weet nooit wat er zomaar voor je op de weg komt. Terwijl ik voor een spoorwegovergang stond te wachten bedacht ik opeens dat schrijven heel vaak net is als reizen door de mist, en dat geldt zeker als je, zoals ik, gewoon begint te schrijven zonder eerst een enorm plan te maken.

foggy paris

Het gebied om je heen is zichtbaar. Je hebt een redelijk idee waar je bent, waar je over kunt schrijven. Dat is eenvoudig genoeg en je hoeft niet in de verte te turen. Dat komt pas als je de vormen wilt zien die wat verder weg liggen. Vaak zijn ze makkelijk, zoals bomen, gebouwen en straatlantaarns. De mist zorgt er dan wel voor dat hun eigenlijke vorm gedeeltelijk verborgen wordt, dus is het niet zeker of ze er nog wel precies hetzelfde uitzien sinds de vorige keer dat je ze zag. Waarschijnlijk niet. Tenminste… zag dat huis op de hoek er gisteren ook al zo uit?

Nog verder weg in de mist zijn nog steeds vormen, eigenlijk meer schaduwen. Dingen die daar horen, maar… wat zijn het? Wat waren het? Wat worden ze? De mist verhuld hun ware natuur. Er ligt een belofte in die vormen, een potentieel, maar ook een mogelijk gevaar. Wordt het leven beter door die dingen ver weg of gaan ze het hele verhaal in de war gooien?

En dan is er nog alles dat je niet kunt zien, verborgen achter de dikke, laaghangende wolken en de mist. Je weet dat het er is, wachtend om ontdekt te worden, om te worden gebruikt en te verschijnen in het verhaal. Het verhaal, de plek waar het vanalles kan doen. En dat materiaal vind je enkel door vastberaden die mist in te gaan, de mist waar niemand anders in kan en durft te gaan. Dat kan op zijn tijd behoorlijk eng zijn; je gaat tenslotte in je eentje een gebied in dat niemand ooit betreden heeft. Is de grond rotsachtig? Drijfzanderig? Je komt er maar op één manier achter: erheen gaan.

Dat is hoe schrijven voor mij voely: door de mist gaan. Uitdagend, opwinden, vol beloftes. Sommige van die worden niet waargemaakt, maar andere openbaren zich zonder dat ik ze zag komen.

Het verhaal van de Mimosa

Beste lezer,

Ik vraag me af of er een markt is voor grappige science fiction in het Nederlands. Een hele tijd geleden heb ik een boek geschreven (in het Engels) dat volgens anderen kan worden vergeleken met het Transgalactisch Liftershandboek van Douglas Adams. Het was veel werk maar wel een uitdaging en ook een geweldige voldoening toen het af was.

Sinds een paar dagen vraag ik me af of het goed zou zijn om dat boek in het Nederlands om te schrijven.

Zou daar interesse voor zijn?

Men vertelt me dat het een boek is om vreselijk om te lachen.

Wat zijn uw gedachten?

De oorsprong van de brutale heks

Beste lezer,

Hilda_Vicky_Image0800rMisschien is het wel aardig om even aan te roeren hoe het idee voor de boeken over Hilda de brutale heks is ontstaan.

Het begon ergens in 2009 toen ik nog niet publiceerde en mijn schrijverij enkel liet zien aan anderen die ook aan het schrijven waren. Twee van de mensen op die mailing list kregen opeens het doldwaze idee om een wedstrijdje te doen: “Schrijf een verhaal van 20.000 woorden (grofweg 50 bladzijden) in 2 weken tijd.”

Dat leek me leuk om aan mee te doen. Echter was de start gepland op de volgende dag dus moest ik razendsnel met iets op de proppen komen om snel veel over te kunnen schrijven. In fantasyverhalen zijn altijd genoeg mogelijkheden dus het genre was snel bepaald. Maar toen. Magie is goed, dus dat moest erin. En een heks, maar geen lieve heks want daar is de lol snel vanaf. Ik wilde ook geen boze, kwade heks want dat is niet mijn stijl – maar een brutale heks, eentje met het hart op de goede plaats en een enorm grote mond en haar eigen stijl… dat was het!

In die 2 weken schreef ik dus de eerste, grove versie van het eerste Hilda boekje. Tot mijn verrassing werd er al snel gevraagd om deel 2 terwijl ik dat helemaal niet van plan was; dit snelgeschreven verhaal was tenslotte maar een grapje. Onder welwillende druk ben ik toen toch maar aan deel 2 begonnen, en daarna begon iemand op die lijst te vragen of ik deel 1 al had gepubliceerd “want er zijn beslist meer mensen die het heel leuk zullen vinden“.

Nadat ik die vraag een paar maanden had aangehoord (de vraagstelster bleef aan de gang) heb ik het Hilda-verhaal uitgebracht (eigenlijk om van het gezeur af te zijn). En toen gebeurde dat met deel 2. En zo verder.

Het eerste, Engelstalige boekje van Hilda de Heks is sindsdien inmiddels meer dan 97.000 keer gedownload. Wie had dat ooit verwacht? Ik in elk geval niet. Mede door dit ongelofelijk succes van Hilda heb ik besloten om de boeken ook in het Nederlands te schrijven. “Hilda de brutale heks” is daarvan de eerste in de “Brutale Heks” serie en ik ben intussen bezig aan de Nederlandse versie van boek 2, “Sneeuwwitje Herzien”.

Ik sluit af met de hoop dat Hilda aan veel Nederlandse lezers veel plezier zal brengen!

Wel? Of niet?

Beste lezer,

Het is me opgevallen dat er in de hedendaagse taal heel wat negativiteit zit verwerkt. Er zijn maar weinig mensen dat in de gaten gaten hebben, de meesten vinden hun taal op zich niet onaardig. Kijk, daar is er een. ‘Niet onaardig’. Waarom is het zo moeilijk om ‘wel aardig’ te zeggen? Zijn we bang geworden om positief te zijn?

Een ander voorbeeld waar ik regelmatig over struikel is een andere vorm van niet: “Heb jij daar niet gewerkt?” Wat antwoord je in zo’n geval als je er wel hebt gewerkt? Zeg je ‘ja’ of zeg je ‘nee’? ‘Ja’ zou betekenen ‘ik heb er niet gewerkt’. ‘Nee’ betekent in dat geval ‘nee, ik heb er niet niet gewerkt’ (dus wel gewerkt).

Misschien is dit een verbazend iets om tegen te komen in een blog-artikel van een schrijver, maar schrijvers zijn nou net de mensen die met woorden schermen om dingen duidelijk te maken, om verhalen te vertellen en ideeën over te brengen. En de juiste woorden kiezen, is dat dan niet belangrijk? 😉 (Natuurlijk wel!)