Schrijven in het nederlands

VlagBeste lezer,

Dit artikeltje gaat er in het begin raar uitzien, denk ik.

Schrijven in het nederlands. Het gaat me voor mijn gevoel steeds beter af. Ja, gekke uitspraak voor iemand met nederlands als moedertaal, maar vergeet niet dat ik op dit moment al zo’n 30 boeken in het engels heb geschreven en pas 3 in het nederlands. Dat brengt een bepaalde manier van schrijven en denken met zich mee als ik aan het schrijven ben. In het begin was de omschakeling van engels naar nederlands bepaald niet makkelijk. Zinsbouw, structuur en ook de vorm van grappen is heel anders. Woordspelingen vragen opnieuw aandacht, want iets dat in het engels werkt is meestal in het nederlands niet eens begrijpelijk.

schrijvenMaar zoals bij alles in het leven geldt ook hier: oefening baart kunst. Ik ben momenteel met 3 andere boeken in het nederlands bezig. Het ene krijgt wat meer aandacht dan het andere omdat een mens nou eenmaal wat prioriteiten moet stellen. Ook heeft de beschikbare tijd hiermee te maken, uiteraard. Ik ben in elk geval verheugd om te kunnen melden dat het schrijven in het nederlands steeds beter gaat en ik voel me er ook heel erg thuis in, en zo hoort dat ook. Het engels als taal heeft heel veel mogelijkheden (anders zou ik daar geen 30 boeken in hebben kunnen voltooien) maar het nederlands biedt me voor mijn gevoel toch meer nuances om me in uit te drukken. Nuances die in het engels ook bestaan maar waar ik in het nederlands niet zo naar hoef te zoeken. En dat is heel prettig. Alsof het nederlands zegt: “welkom thuis.”

Hoe het opeens allemaal heel hard gaat

Beste lezer,

De laatste tijd gebeuren er allerlei dingen in mijn boekenwereld die ik een half jaar geleden niet voor mogelijk had gehouden. Met bijna 3 Nederlandse boeken in de grote wereld heb ik de stoute schoenen en een warme jas aangetrokken en ben naar de lokale bibliotheek gegaan. Daar vroeg ik hoe ik het boek Gezocht: held bij hun op de plank kon krijgen. Iedereen was ongelofelijk behulpzaam en hadden allerlei goede adviezen. Inmiddels ben ik geïnterviewd door een verslaggever van de krant De Gelderlander. Dat interview wordt over niet al te lange tijd gepubliceerd, ik hoor nog wanneer. Het zit er ook in dat ik een keer een avond mag ‘optreden’ in de bibliotheek om over mijn boeken en mezelf te praten. En “Gezocht: held” ligt momenteel ook te koop in de Readshop te Cuijk!

GolfHet duizelt me een beetje hoe snel dit kan gaan, maar ik ga wel proberen om deze golf aan het rollen te houden!

 

De reis van de Mimosa

Beste lezer,

Het gaat gebeuren. Of eigenlijk is het al aan het gebeuren: ik ben begonnen met het in het nederlands herschrijven (ik kan dit niet vertalen noemen, daarvoor zit er teveel werk in) van mijn engelse boek over het zwarte schip de Mimosa.

Er zal nog wel heel wat water naar de zee stromen voordat het boek klaar is, maar ik heb er zin en plezier in, en mijn editor is al gewaarschuwd!

Zoals ik al eerder schreef is de Mimosa een humoristische Science Fiction in de trant van Douglas Adams. De titel van het boek zal ‘De reis van de Mimosa’ worden. Volgens mij is dit een van de weinige boeken met een schip als ‘hoofdpersoon’.

🙂

Reizend door de mist…

Beste lezer,

Een hele tijd terug reed ik naar huis door een dik pak mist. Het ging allemaal niet zo snel, want mist is tenslotte verraderlijk – je weet nooit wat er zomaar voor je op de weg komt. Terwijl ik voor een spoorwegovergang stond te wachten bedacht ik opeens dat schrijven heel vaak net is als reizen door de mist, en dat geldt zeker als je, zoals ik, gewoon begint te schrijven zonder eerst een enorm plan te maken.

foggy paris

Het gebied om je heen is zichtbaar. Je hebt een redelijk idee waar je bent, waar je over kunt schrijven. Dat is eenvoudig genoeg en je hoeft niet in de verte te turen. Dat komt pas als je de vormen wilt zien die wat verder weg liggen. Vaak zijn ze makkelijk, zoals bomen, gebouwen en straatlantaarns. De mist zorgt er dan wel voor dat hun eigenlijke vorm gedeeltelijk verborgen wordt, dus is het niet zeker of ze er nog wel precies hetzelfde uitzien sinds de vorige keer dat je ze zag. Waarschijnlijk niet. Tenminste… zag dat huis op de hoek er gisteren ook al zo uit?

Nog verder weg in de mist zijn nog steeds vormen, eigenlijk meer schaduwen. Dingen die daar horen, maar… wat zijn het? Wat waren het? Wat worden ze? De mist verhuld hun ware natuur. Er ligt een belofte in die vormen, een potentieel, maar ook een mogelijk gevaar. Wordt het leven beter door die dingen ver weg of gaan ze het hele verhaal in de war gooien?

En dan is er nog alles dat je niet kunt zien, verborgen achter de dikke, laaghangende wolken en de mist. Je weet dat het er is, wachtend om ontdekt te worden, om te worden gebruikt en te verschijnen in het verhaal. Het verhaal, de plek waar het vanalles kan doen. En dat materiaal vind je enkel door vastberaden die mist in te gaan, de mist waar niemand anders in kan en durft te gaan. Dat kan op zijn tijd behoorlijk eng zijn; je gaat tenslotte in je eentje een gebied in dat niemand ooit betreden heeft. Is de grond rotsachtig? Drijfzanderig? Je komt er maar op één manier achter: erheen gaan.

Dat is hoe schrijven voor mij voely: door de mist gaan. Uitdagend, opwinden, vol beloftes. Sommige van die worden niet waargemaakt, maar andere openbaren zich zonder dat ik ze zag komen.

Het verhaal van de Mimosa

Beste lezer,

Ik vraag me af of er een markt is voor grappige science fiction in het Nederlands. Een hele tijd geleden heb ik een boek geschreven (in het Engels) dat volgens anderen kan worden vergeleken met het Transgalactisch Liftershandboek van Douglas Adams. Het was veel werk maar wel een uitdaging en ook een geweldige voldoening toen het af was.

Sinds een paar dagen vraag ik me af of het goed zou zijn om dat boek in het Nederlands om te schrijven.

Zou daar interesse voor zijn?

Men vertelt me dat het een boek is om vreselijk om te lachen.

Wat zijn uw gedachten?

De oorsprong van de brutale heks

Beste lezer,

Hilda_Vicky_Image0800rMisschien is het wel aardig om even aan te roeren hoe het idee voor de boeken over Hilda de brutale heks is ontstaan.

Het begon ergens in 2009 toen ik nog niet publiceerde en mijn schrijverij enkel liet zien aan anderen die ook aan het schrijven waren. Twee van de mensen op die mailing list kregen opeens het doldwaze idee om een wedstrijdje te doen: “Schrijf een verhaal van 20.000 woorden (grofweg 50 bladzijden) in 2 weken tijd.”

Dat leek me leuk om aan mee te doen. Echter was de start gepland op de volgende dag dus moest ik razendsnel met iets op de proppen komen om snel veel over te kunnen schrijven. In fantasyverhalen zijn altijd genoeg mogelijkheden dus het genre was snel bepaald. Maar toen. Magie is goed, dus dat moest erin. En een heks, maar geen lieve heks want daar is de lol snel vanaf. Ik wilde ook geen boze, kwade heks want dat is niet mijn stijl – maar een brutale heks, eentje met het hart op de goede plaats en een enorm grote mond en haar eigen stijl… dat was het!

In die 2 weken schreef ik dus de eerste, grove versie van het eerste Hilda boekje. Tot mijn verrassing werd er al snel gevraagd om deel 2 terwijl ik dat helemaal niet van plan was; dit snelgeschreven verhaal was tenslotte maar een grapje. Onder welwillende druk ben ik toen toch maar aan deel 2 begonnen, en daarna begon iemand op die lijst te vragen of ik deel 1 al had gepubliceerd “want er zijn beslist meer mensen die het heel leuk zullen vinden“.

Nadat ik die vraag een paar maanden had aangehoord (de vraagstelster bleef aan de gang) heb ik het Hilda-verhaal uitgebracht (eigenlijk om van het gezeur af te zijn). En toen gebeurde dat met deel 2. En zo verder.

Het eerste, Engelstalige boekje van Hilda de Heks is sindsdien inmiddels meer dan 97.000 keer gedownload. Wie had dat ooit verwacht? Ik in elk geval niet. Mede door dit ongelofelijk succes van Hilda heb ik besloten om de boeken ook in het Nederlands te schrijven. “Hilda de brutale heks” is daarvan de eerste in de “Brutale Heks” serie en ik ben intussen bezig aan de Nederlandse versie van boek 2, “Sneeuwwitje Herzien”.

Ik sluit af met de hoop dat Hilda aan veel Nederlandse lezers veel plezier zal brengen!

Hoe “Gezocht: held” begon

Beste lezer,

Boeken komen soms op een heel vreemde manier tot stand. Mijn eerste nederlandse boek, “Gezocht: held” heeft zo’n bijzonder begin.

Gezocht: held 320Het begon als een oefening voor een kennis die zich wilde bekwamen in het beter schrijven van verhalen. Ze was er al een tijd mee bezig maar ze liep regelmatig tegen probleempjes aan, dus had ze mij gevraagd of ik haar met een verhaal wilde helpen.

We kozen voor een samenwerking waarin we om beurten een klein stukje aan een (nederlands) verhaal zouden toevoegen. Ik zou haar dan aanwijzen waar ze iets kon verbeteren. Op een gegeven moment nam haar leven een (aangename) wending waardoor het schrijven op een laag pitje kwam te staan. Fijn voor haar, maar ik vond het wel jammer van het verhaal want het had best potentie. Voor mij was het ook een uitdaging omdat ik tot dantoe enkel in het engels had geschreven. Ik vroeg haar dus of ik dit verhaal op kon pakken en uitwerken. Daar had ze geen moeite mee. En dat verhaal wat als een oefening voor iemand begon mondde dus uit in een stevige science fiction. Het schrijven van dit boek was op zich ook al een speciaal iets omdat ik besloot het zowel in het nederlands als in het engels te schrijven, hetgeen uiteindelijk volgens mij wel goed is gelukt.