Clara’s Ogen. De rest van hoofdstuk 15 en een stukje 16.

Clara's ogen

“Maar hoe moet ik dan…” begon hij. Op dat moment gaf Clara hem een stevige duw in de richting van de muur. Even was er weer die duizeligheid terwijl de wereld bestond uit blauwe vlekken. “…daar doorheen…” Voor hij uitgepraat was viel hij achterover en lag hij op zijn rug in de huiskamer. Zijn hoofd kwam net niet tegen de schildersezel terecht. “Jezus!” Binnen een paar tellen stond hij weer en keek hij naar Clara’s gezicht, met de vlekken eromheen. “Clara!”

“Lieve Ron,” zei ze in zijn hoofd. “Dit is zoals het hoort te zijn.”

“Dat weet ik wel, maar ik verdom het om dat te accepteren,” zei hij koppig. Tranen stonden in zijn ogen toen hij het schilderij oppakte en voorzichtig op de ezel zette, voor er nog meer onheil over uitgestort zou worden.

“Ron,” zei Clara, zo kalm als altijd, “je kunt altijd terugkomen. Maar je moet nu eerst slapen.”

Ron staarde naar het schilderij, terwijl zijn hersens nog steeds probeerden te verwerken wat zojuist was gebeurd. Zijn hersenen maakten er niet veel van. Hij raakte zijn lippen aan, daar waar hij de hare net nog gevoeld had. Een diepe zucht ontsnapte. “Je hebt gelijk, Clara. Eigenlijk zou ik dankbaar moeten zijn dat je me terug hebt gestuurd.”

“Maar dat ben je niet.” Weer was daar die sensatie van haar glimlach.

“Denk je dat jij daar veilig bent, Clara?” Hij wist dat het een vreemde vraag was, maar hij moest die gewoon stellen.

“Ja, Ron. Maar je geen zorgen. Ik ben hier veilig.”

Weer een zucht. “Kon ik je nog maar een keer kussen.”

“Dat zou ik ook fijn vinden. Maar ga slapen, Ron. Droom van me, en ik kus je in je droom.”

“Ja, goed idee. Welterusten, lieverd.”

“Lieverd? Dat klinkt… lief, Ron.”

“Dat is iets wat we tegen speciale mensen zeggen, Clara. En jij bent heel speciaal voor mij.”

“Dan ben jij ook mijn lieverd, Ron.”

Ron sloot zijn ogen en verbeeldde zich dat hij haar wang even streelde. Daarna maakte hij aanstalten om te gaan slapen.

16. Barbara’s telefoontje

Ron werd wakker en voelde zich opvallend vrolijk. Hij had over Clara gedroomd. Terwijl hij zich opmaakte om de wereld te begroeten, praatte ze met hem in zijn hoofd. Ze babbelde heel opgetogen over zijn korte bezoekje aan haar wereld. Ron voelde dat ze hem miste, net zoals hij haar miste, maar haar logica was sterker geweest dan de zijne. En er was uiteraard werk dat hier op hem wachtte. En op een ander niveau van het leven was er ook nog iets als boodschappen die gedaan moesten worden.

Terwijl hij zich met dat laatste bezighield, in de supermarkt, ging zijn telefoon. “Met Ron,” zei hij, zonder op het scherm te kijken wie hem hier belde.

“Hallo Ron! Met Barbara.”

Hij herinnerde zich Marcus’ aankondiging. “Hallo, Barbara, leuk om van je te horen.”

“Goed om jou ook weer te horen, Ron. Ben je druk?”

“Ja, vreselijk. Ik sta hier te twijfelen of ik deze sinaasappels moet kopen.”

“Wat?” Ze klonk oprecht verbaasd. “O! Ik snap het, je bent aan het winkelen. Koop in ieder geval bananen. Die zijn heel goed voor als je je eens wat down voelt. Zou je vanmiddag hierheen kunnen komen? We hebben een speciaal project voor je.”

“Dat klinkt goed. Ik zal zorgen dat ik er ben. Ergens tussen een uur en half twee? Anders moet ik de sinaasappelen laten vallen en meteen gaan rennen.”

“Nee hoor, geen probleem,” zei Barbara. “Wij zorgen voor de lunch, ik zal Jess laten weten dat je komt.”

Het gesprek was over, dus kocht Ron de sinaasappelen en een paar bananen, en wandelde op zijn gemak terug naar huis met zijn buit. Hij hoefde zich niet te haasten.

“Ze hebben gebeld,” zei Ron tegen Clara, toen hij thuis kwam. “Ik moet vanmiddag naar het hoofdkantoor.”

“Zul je lang weg zijn?” vroeg ze.

Ron zette de ezel met haar beeltenis dichter bij het raam en begon de ergste vlekken weg te werken. “Ik weet het echt niet. Marcus zei dat ze een replica van een Dali willen hebben. Ik kan me voorstellen dat ze willen dat ik er meteen aan begin.”

Ze was even stil. “Ik zal je missen, Ron.”

“Ik ga jou ook missen, lieverd.”

“Het is zo fijn als je dat zegt… Lieverd…”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.