De gekte is op een derde.

Beste lezer,

nanowrimo 2016_webbadge_participant-150Een paar dagen terug had ik een bijzondere ervaring. Geen prettige trouwens, want opeens had ik het gevoel dat het nieuwe verhaal dat ik aan het schrijven ben helemaal niet goed is. Het voelde aan als rommelig. Ik noemde het toen zelfs een puinhoop.

Nu, een tijd later, heb ik er nog een paar keer over nagedacht en ik heb een inzicht gekregen. Het verhaal op zich is in orde maar het voldeed op dat moment niet aan de verwachting die ik eraan stelde. Al de tijd dat ik naar Nanowrimo toe leefde had ik een actieverhaal in gedachten waar vanalles in gebeurt. Daar zat ‘m de crux. In het begin van het verhaal gebeurt wel veel maar het is geen actie. Het is, naar mijn gevoel nu, wel nodig om de rest van het verhaal op te bouwen. Op dit moment, in hoofdstuk 9, begint er meer schot in het verhaal te komen.

Het was een bijzonder moment toen ik het gevoel had dat dit nieuwe verhaal niet goed was terwijl ergens iets diep van binnen zei dat het wel goed was. Dit soort tegenstrijdige gevoelens heb ik nog nooit eerder over een verhaal gehad. Het is niet iets waar je als schrijver op zit te wachten want het heeft een serieuze invloed op het creatieve aspect. Twijfel of dat wat je maakt wel goed is, is funest.

Het lijkt alsof ik daar nu doorheen ben. We gaan gewoon verder.

Op dit moment heb ik bijna 29.000 woorden voor het verhaal geschreven, dat is zo’n 80 bladzijden. Wat dat betreft lig ik aardig voor op het Nanowrimo-schema. Ik zou nu rond de 16.000 woorden moeten zitten.

Verder dus maar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reactie Spam Blokkade door WP-SpamShield