Je hebt lezen en je hebt lezen…

Geloof het of niet maar schrijvers lezen. Ze lezen zelfs best veel, en ook heel vaak hetzelfde. Daar ben ik nu mee bezig.

Sinds een tijdje (welgesteld sinds november vorig jaar) ben ik bezig met een nieuw Nederlands boek. Waar het over gaat? Over een jonge vrouw die haar best doet eindelijk haar einddiploma te halen. Een aantal verrassingen gooien echter roet in het eten. Een van die verrassingen is een heel bijzonder boek dat haar leven een onverwachte wending geeft. (Verwachte wendingen zijn niet zo boeiend om over te schrijven.)

Laat ik vast een paar tipjes van de sluier oplichten die over dit boek hangt.

Tip 1: De omslag. (Dan weet je ook meteen hoe het boek heet.)

Kobie boek 1 - heksentraining

Tip 2: Het verhaal gaat over Kobie. Dat heb je misschien al ontdekt maar ik zet het er toch even bij anders heb ik maar 1 tip en dat is wat weinig.

“Goed, wat heeft dit met lezen te maken” denk je misschien. “En wanneer kan ik het lezen” denk je misschien daar achteraan.

Nou… voorlopig nog niet. Dat komt omdat ik het aan het lezen ben. Voor de zoveelste keer. Op dit moment ben ik het op mijn e-reader aan het lezen. Dat is toch anders dan met het programma waarmee ik het boek schrijf. Op de e-reader leest het anders, en op die manier kom ik achter vreemde dingen in de tekst die ik eerder nog niet had opgemerkt.

correctie 43

Ja, dit is de 43e correctie! Die heb ik gisteravond genoteerd (je ziet mogelijk wel wat hier niet klopt) en ik ben nog niet op de helft van het boek! Het zijn maar kleine dingen maar ze maken wel een verschil in leeservaring. Als mijn ogen over een zin struikelen dan zal dat met de ogen van andere lezers beslist ook gebeuren. En dat moeten we niet hebben. Het is tenslotte lezen, geen hindernisbaan voor je ogen.

)Mocht iemand interesse hebben in een hindernisbaan, laat het even weten. Bij voldoende aanmeldingen ga ik daar iets voor maken.(

Omdat ik niet enkel lees maar ook schrijf heb ik een plan voor de (nabije) toekomst. Een tweede boek over Kobie. Ik weet dat ik daar een klein risico mee neem want het kan zijn dat boek 1 totaal niet aanslaat, maar dat risico neem ik.

Verder in de toekomst moet ik ook nog een aantal keren een ander boek lezen en herlezen, maar dat is zover nog niet. Dat is nog niet eens helemaal afgeschreven. Ik bedoel dus dat ik het nog aan het schrijven ben, niet dat ik het in de prullenmand ga mikken. Leve de grappen en grollen van het Nederlands. Dat is een heel ander boek dan Kobie. Het gaat over een rechercheur die een aantal diefstallen van elektronisch componenten uit een zwaar beveiligde omgeving moet oplossen. Dat boek vordert gestaag. Als dat wat meer uit de verf is gekomen zal ik daar beslist meer over melden.

Dat was het voor deze ronde. Fijn weekend!

Paul

De verborgen universiteit. Een verslagje.

Tja. Geen review want daarvoor moet je het hele boek gelezen hebben en dat is mij niet gelukt. Ik ben niet eens door het “Vooraf” heen gekomen. Maakt dit mij een slechte lezer?

Waarschuwing: fans van het boek kunnen nu beter stoppen met lezen.

Herhaling: verder lezen op eigen risico…

Oké, je bent gewaarschuwd.

Ik dacht eens op jacht te gaan naar een goed fantasyboek in het Nederlands. Uit Nederland. Door iemand uit Nederland. Ik lees de laatste tijd alles in het Engels en vond het tijd om de horizon weer eens naar eigen land te verleggen. Ik vond al snel “De verborgen universiteit”, een Nederlands boek dat inmiddels heel wat sterren vergaarde op diverse fora en websites.

Ik begon vol goede moed aan het boek maar… die moed zakte me al snel in de pantoffels.

  • De intro van de hoofdpersoon vond ik erg verwarrend.
  • Waarom heet het boek “De verborgen universiteit’ als in het ‘Vooraf’ enkel wordt gesproken over de Untraceable University? (Kan zijn dat dit een andere universiteit is, maar ik betwijfel het.)
  • Ik brak een paar keer mijn ogen over de kromme zinnen in het voorafje. Vooral de tv in de hoek… dat moest ik een paar keer lezen en erover nadenken voor ik snapte wat er bedoeld werd.
  • De hele scene in de bar vind ik nogal rommelig.
  • Engelse uitdrukkingen zijn prima, maar waarom moeten die woord voor woord in het Nederlands worden vertaald? “You of all people” wordt “Jij van alle mensen”. Dit kan echt beter. ( “Uitgerekend jij”, bijvoorbeeld.)
  • Zowat een hele bladzij dialoog waarin geen enkele indicatie wordt gegeven wie wat zegt. Sorry, dat vind ik te verwarrend, vooral ook omdat de twee personen die dit gesprek hebben naar mijn gevoel niet helder genoeg zijn geïntroduceerd.

Misschien probeer ik het over een tijdje nog eens, maar voorlopig gaat dit boek de elektronische koelkast in.

Zo. Kom maar op met de commentaren.

Het einde van een bewogen jaar

Beste lezer,

2016 – 2017

Nu 2016 klaar staat om met de kop-en-kontgreep weg te worden gesmeten om plaats te maken voor 2017, moet ik toch even nadenken over de afgelopen reis om de zon.

Een jaartje slimmer (want op een bepaald moment houd je gewoon op ouder te worden), een hoop boeken rijker (geschreven en zeker gelezen), en op veel fronten veel meegemaakt en geleerd.

Schrijven

Veel werk ging zitten in het nieuwe kinderboek, Charisma, de jonge heks, dat ik in maart 2017 hoop te lanceren. Het e-boek is in principe klaar maar op het laatste moment ben ik toch aan het twijfelen gegaan over de keus van papieren-boekenverstrekker en dan begint een lang proces van voren af aan.

Een science-fiction die ik in de planning had is helemaal fout gegaan. Alle goede intenties ten spijt heb ik de tekst daarvoor ver weggestopt en dat wil ik voorlopig vergeten. Misschien haal ik het nog eens uit de kast maar dan moet er een hoop aan gebeuren.

Het nieuwe fantasyverhaal over de molens en de Schaduwwereld loopt daarentegen als een trein. Hopelijk komt dat dit jaar af en uit.

Aan de Engelse verhalen ben ik ook hard aan het werk, maar daarover misschien later meer op mijn Engelse blog.

Lezen

Wat heerlijk dat we kunnen lezen, en wat fijn dat er zoveel te lezen is. Met dank aan vriend Martien voor de prachtige, oude boeken van Kees van Ginneken (pseudoniem van Cornelis Johannes Maria Fens) waar ik niet alleen van geleerd heb maar ook genoten!

Ik beken dat ik de meeste boeken in het Engels lees tegenwoordig maar ik ga proberen daar wat verandering in te brengen. Er is zoveel goede Nederlandse fictie, daar moet ik meer van proeven. Op verschillende plaatsen in het land heb ik leuke gesprekken gehad met collega-schrijvers die allemaal mooie en boeiende boeken hebben geschreven. Meer daarover misschien later. Als ik meer gelezen heb.

Bijzonder

Heel bijzonder dit jaar was toch wel het helpen voorbereiden van de boekpresentatie van Evie Nielen, een jonge schrijfster uit Katwijk (hier bij Cuijk, niet aan zee).

Zonder in allerlei details te treden was dit een van de meest emotionele momenten die ik dit jaar in boekenland heb meegemaakt.

De presentatie vond plaats in bibliotheek Biblioplus van Cuijk en was geweldig druk bezocht.

Het nieuwe jaar

Wat het nieuwe jaar gaat brengen zullen we wel zien. Ik ga niet speculeren, dat gebeurt aan de beurs al genoeg, en we zien hoe dat uitpakt.

Ik wens iedereen een gezond, goed en gelukkig 2017!

Paul

Enthousiasme alom

Beste lezer,

Afgelopen zondag was ik nog eens in Museum Ceuclum. Het was er lang niet zo druk als vorige week dinsdag. Toen waren er meer dan 300 bezoekers binnen geweest; het mooie weer van zondag zorgde duidelijk voor toeloop ergens anders.

Museum Ceuclum
Museum Ceuclum

Een van de vrijwilligers die afgelopen zondag de bezoekers te woord stond wist wie ik was en begon me vol enthousiasme over het boek te vertellen. Hij had het al bijna uit en hij was onder de indruk van het verhaal dat ik geschreven heb. De details, de informatie die ik overal vandaan had gehaald.

Zoiets doet een schrijver goed; horen hoezeer iemand een boek waardeert. Daaraan gemeten is “In de ban van de stier” nu al mijn meest succesvolle boek…

 

Bibliotheekdag. 30 januari 2016.

Beste lezer,

Wanneer bent u voor het laatst in een bibliotheek geweest? O, was dat even schrikken. Zo lang geleden? Geen zorgen! Volgende week zaterdag, 30 januari, is de regionale bibliotheekdag van BiblioPlus. Ga er weer eens kijken.

bibliotheekdag

Een bibliotheek is er niet alleen om boeken te lenen of te lezen. Zoals bovenstaande foto al laat zien is er zo veel meer te doen, te zien en te leren. De medewerkers van BiblioPlus staan voor u klaar!

Bekijk dit filmpje eens voor een mooie impressie. En als u achter de 35 andere beroepskrachten en ruim 135 vrijwilligers van de bibliotheek staat die met veel liefde en passie werk hun werk doen is een petitie-actie op touw gezet. Bibliotheken moeten de komende jaren flink bezuinigen. Als deze bezuinigingen inderdaad doorgaan, betekent dat dat ze flink zullen moeten snijden in al die waardevolle activiteiten die ze nu organiseren om er voor te zorgen dat alle mensen in ons werkgebied hun hele leven lang kunnen blijven lezen en leren.

Om de politiek duidelijk te maken dat veel mensen hun bibliotheek een warm hart toedragen, verzamelen wij handtekeningen als steunbetuiging. Om zoveel mogelijk handtekeningen voor BiblioPlus te krijgen zou het geweldig zijn als elke lezer van dit bericht tenminste één van onderstaande petities zou willen tekenen. Alvast bedankt!

Grave: www.petities24.com/onze_bieb_is_zoveel_meer_grave

Bergen: www.petities24.com/onze_bieb_is_zoveel_meer_bergen

Sint Anthonis: www.petities24.com/onze_bieb_is_zoveel_meer_sint_anthonis

Boxmeer: www.petities24.com/onze_bieb_is_zoveel_meer_boxmeer

Cuijk: www.petities24.com/onze_bieb_is_zoveel_meer_cuijk

Mill: www.petities24.com/onze_bieb_is_zoveel_meer_mill

Gennep: www.petities24.com/onze_bieb_is_zoveel_meer_gennep

Vroeger las je gewoon een boek…

Beste lezer.

Ja, vroeger. Ouwe knakker aan het woord denk je waarschijnlijk en dan heb je nog gelijk ook.

Vroeg las je gewoon een boek. Toen was het niet zo makkelijk om boeken te publiceren en werd er nog heel wat aandacht aan een uitgave besteedt.

Tegenwoordig is het anders. Iedereen geeft boeken uit, self-publishing maakt dat heel eenvoudig, en dat merk je dan ook.

Momenteel ben ik een (Engels) boek aan het lezen wat als idee hartstikke geweldig is. (Voor mij in elk geval.) Het is echter wel een hele kluif om het verhaal te lezen want het is volgens mij totaal niet door een ander gecontroleerd op fouten, stommiteiten en andere zaken. Gelukkig heb ik dit nog niet vaak meegemaakt omdat ik probeer mijn boeken goed te kiezen, maar soms gaat het mis. Dan krijg ik weer een goedbedoelde uitgave in handen met het verzoek om het eens te lezen en te laten weten wat ik ervan vind.

Ik ben er wat kieskeuriger in aan het worden. Boeken krijgen is natuurlijk hartstikke leuk maar als die je plezier in het lezen vergallen is het niet zo geweldig, vooral als je een beetje van taal houdt. Gelukkig zijn er nog heel wat boeken die wel goed voor elkaar zijn. Lekker doorlezen dus!

(Dit artikel verscheen ook op dizzie.nl.)

 

Wat is een boek?

Beste lezer,

Soms hoor ik de vraag “Wat is nou eigenlijk een boek?” Volgens mij is dat een goede vraag, en ook een die enkel kan worden beantwoord vanuit het juiste perspectief.

Een boek was en is over het algemeen een ding gemaakt van papier en een al dan niet stevige omslag. Er staan heel veel al dan niet zinnige woorden in en de eerste keren dat je het goede, ouderwetse boek opent ruik je de drukinkt er vanaf komen.

En toen kwam de digitale revolutie die ons de e-reader in de schoot wierp, een apparaat met een randje, dat meer op een televisie lijkt dan op een boek (getuige de e-reader, maar ook de tablet en zelfs de smartphone). De geur van drukinkt is helemaal verdwenen (maar kijk niet op als de techniek daar iets voor verzint!).

Wat is dus een boek? Is dat enkel het medium waar het verhaal op staat, met het papier, de inkt en het bijbehorende gewicht? Of is het het verhaal dat verteld wordt, ongeacht het medium waarop het gelezen wordt? Lees je een boek of lees je een verhaal? Of lees je een verhaal in een boek? Volgens mij zit hier de nuance. Het gaat uiteindelijk om het verhaal dat je leest en het mooie is dat we tegenwoordig de vrijheid hebben om het te lezen zoals we dat het prettigst vinden: in een boek of op een digitaal medium.

Zijn alle opties even waar?

Boeken zijn boeken, of ze nou van papier zijn gemaakt of worden getoond op een scherm. Sommige mensen zweren bij het gevoel van een boek in hun handen. Sommige mensen maakt het niet uit. Er zijn ook mensen die weinig kracht in hun handen hebben en toch een lang verhaal (‘een dik boek’) willen lezen. Voor hen is een e-reader dan een uitkomst. (Of een leestafel.)

Ik denk dat het papieren boek niet zomaar verdwijnt. Kijk maar naar de langspeelplaat, die wordt ook nog steeds geperst, zij het in mindere mate dan in diens glorietijd. De trap is ook nog niet achterhaald door de roltrap. Verhalen komen uit op beide media en iedereen kan de vorm kiezen die ze het liefste in de hand nemen. Er is geen universele waarheid in de keuze, die ligt bij elke lezer – het is iets persoonlijks. Pak een boek, pak een digitaal ding, het maakt niet uit. Maar lees. Lees die verhalen. Lees het dikke boek thuis en neem de e-reader mee op vakantie vanwege het gewicht en om het mooie boek onderweg niet te beschadigen.

De keus is uiteindelijk aan de lezer…