Wel? Of niet?

Beste lezer,

Het is me opgevallen dat er in de hedendaagse taal heel wat negativiteit zit verwerkt. Er zijn maar weinig mensen dat in de gaten gaten hebben, de meesten vinden hun taal op zich niet onaardig. Kijk, daar is er een. 'Niet onaardig'. Waarom is het zo moeilijk om 'wel aardig' te zeggen? Zijn we bang geworden om positief te zijn?

Een ander voorbeeld waar ik regelmatig over struikel is een andere vorm van niet: "Heb jij daar niet gewerkt?" Wat antwoord je in zo'n geval als je er wel hebt gewerkt? Zeg je 'ja' of zeg je 'nee'? 'Ja' zou betekenen 'ik heb er niet gewerkt'. 'Nee' betekent in dat geval 'nee, ik heb er niet niet gewerkt' (dus wel gewerkt).

Misschien is dit een verbazend iets om tegen te komen in een blog-artikel van een schrijver, maar schrijvers zijn nou net de mensen die met woorden schermen om dingen duidelijk te maken, om verhalen te vertellen en ideeën over te brengen. En de juiste woorden kiezen, is dat dan niet belangrijk? ;-) (Natuurlijk wel!)

Reacties